HAYAL ROTANIZDA

Olimpiyat yılında, olimpiyatlara giden kürek sporcularımızla sırası ile söyleşiler yaptık. Daha önce olimpiyatlarda bizi temsil eden hakemimiz ve eski federasyon başkanımız Nihat Usta ile de söyleşi yapmıştık. Bu hafta da tecrübeli milli takım ve olimpik antrenörümüz Sonat Doğan ile görüştük.    Sonat Bey, kürek sporunda güler yüzü ve pozitif duruşu ile dikkat çeken spor insanlarımızdan biri. Tokyo 2021 olimpiyatlarında sporcumuz Onat Kazaklı ile beraber antrenör olarak değerli bir olimpiyat deneyimi yaşadı. Bu tecrübeler, sporun ülkemizdeki gelişimi için çıkılması gereken basamaklar. Sürdürülebilir başarılar için organizasyon ve yarış tecrübesini hem sporcu hem yönetici hem de diğer tüm ilgililerin hatta seyircinin ve o ortamda yaşayan yerli halkın yaşaması gerekiyor. Her şey kitaplardan okuyarak öğrenilmiyor ne de olsa. Okuduklarınızın nasıl uygulandığı veya kendinize uygun yöntem ve becerileri geliştirebilmek için tecrübe de edilmesi gerekiyor. Bu nedenle Sonat Bey’in edind...

Kayık ve kürek kültürü ile ilgili serinin son yazısına vardık. Bir önceki yazıda kayıkların ardından sandalların ve diğer tür motorsuz teknelerin sanayi devrimi ile ortadan kalktığını, gelişen pop kültür içerisinde de  yaşanan değişimden nasıl etkilendiğini bugün sadece artık yarışları yapılan özel bir spor branşı olarak gündemde kalabildiğini ve hala insana ilham kaynağı olmaya devam edebildiğini görmüştük. Bu son yazı ile İstanbul'da geleneksel olan kayık yarışlarının geçmişinden bulabildiklerimi paylaşacağım. Bunu paylaşırken neden yarışmayı sevdiğimizi de düşünmek istedim.  Olimpiyat yılında oluşumuz nedeni ile bu yıl tüm branşlarda en iyi sporcuların kıyasıya yarıştıklarını ve rekabetlerini izleyebileceğiz. O nedenle tam da rekabet üzerine düşünmek için güzel bir hafta. Rekabet, dönüşüm hızı artan dünyada her geçen gün her alanda daha da arttı. Okullarda, iş dünyasında, sanatta, sporda, sosyal medyada, aşkta, evlerimizin içinde bile sürekli bir rekabet halindeyiz. Bu bira...

 Çağımızın tuhaf rahatsızlıklarından biride, her şeye, her yerde, her an yetişme telaşı sanırım. Bunun bir de ismi var: FOMO. Bulunduğunuz çevreye ve yaş grubuna göre değişse de pek çok insanda rastlanabiliyor. Şehirlerde insanlar hem iş yerlerinde tüm günlerini geçirip, hem en havalı mekanlarda boy göstermeye çalışıyor, hem spor yapıp, hem dünyanın en ilginç yerlerinde seyahat etme gayreti içindeler. Kadınlar hem kariyer yapıp hem kusursuz ev hanımı hem sosyal sorumluluk projesi gönüllüsü olabiliyorlar. Genç yaştakiler hem son rock konserini takip edip hem de sabah erken bir halk koşusunda boy gösterebiliyorlar. Bir çok tecrübeyi bir arada yaşama telaşı ve bir gelişmeyi kaçırdım telaşı . Bu bir güne sığmayacak şeyleri yerine getirme iddiası içinde koşuşturmanın farklı çıkış noktaları olabilir. Biri için fazla yüklenilmiş sorumluluklar, bir başkası için havalı olmayı kaçırmamak olabilir. Ya da belki sadece "hayat kısa, her şeyin tadına bakayım biraz" olabilir. Fakat bu koşuşt...

Kayık ve Kültür serisinin dördüncü yazısına ulaştım. Bu kadar eski ve içimize yer etmiş bir kültürden nasıl olupta olimpik kürek teknesi yapamadığımız, bu motivasyonu nasıl bulamadığımız, hatta kayık, kürek kelimelerinin nasıl olupta kano kelimesinin içinde büzüştüğü içime dert olduğu için başlayan yolculukta yolun çoğu geride kaldı. Bu yazıda bu sefer İstanbul'da gündelik hayatın içinde nasıl kürekçiler ve kayıklar nasıl konumlanmıştı ona bakıyorum.  Geçen yıl İstanbul'un tarihini günlük hayat hikayelerinden yola çıkarak 'Açık Radyoda' anlatan Pınar Erkan Hanıma bir mail atmıştım. Pınar Hanım özel bir duyarlılık göstermiş ve o da epey bir seri yayın yapmıştı . Çok da güzel hikayeler var içinde... Mehtap seyirleri, deniz kızı Eftalya ve daha niceleri... yazı sonunda linkleri bulabileceksiniz. Pınar Hanım hikayelerle birleştirerek bir dönemi çok güzel sunmuş. Benim de toplayıp derlediklerim biraz özet oldu. Zihinlerde kısa birer izi kalsın istiyorum. Çünkü kürek çekmek s...